Posts tonen met het label smurf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label smurf. Alle posts tonen

maandag 25 juni 2012

Eerste smurfenwinkel in de wereld

De eerste Smurfen-winkel is geopend in harte Brussel. De Smurf Store zoals het in het globotalk klinkt. Voor de gelegenheid werd er een waar Smurfenmonument van 5 meter groot ingehuldigd door Véronique Culliford, de dochter van creator Peyo en de 84-jarige weduwe van de smurfenvader, Jeanine Devroye.


In 1984 richtte Véronique Culliford het bedrijf IMPS op, deze firma bezit de wereldwijde rechten op de smurfjes. Ze ging daarme de weg op van de erfgename van het Hergé-imperium, Fanny Vlamynck, die met haar nieuwe man een waar Kuifje-merchandising imperium uitbouwde.

"Het was een droom van mijn vader,” zegt Véronique Culliford, over de Smurf Store. “De eerste boetiek moest in België komen, en dan liefst in Brussel", legt Véronique Culliford uit. Vreemd, want het is bekend dat de creator van de blauwe opdondertjes niet meer kon zien. “Ik ben een gevangene van de Smurfen,” verklaarde hij ooit. De smurfvader kon nooit financieel genieten van zijn blauwe creaties.

Hij stierf relatief jong (op 64 jaar) aan een hartaanval en volgens zijn weduwe was dat voor een groot deel te wijten aan de grote werkdruk die de Smurfen meebrachten.
De Smurfen waren oorspronkelijk nevenfiguurtjes uit de strip “Johan en Pirrewiet”, maar kregen na hun verschijning in de “De Fluit met de zes smurfen(1958)” plots wereldwijd een cultstatus, zeker na de succesvolle animatiereeks van Hanna Barbara in de jaren ‘80.

Vorig jaar kwam er een nieuwe computer-geanimeerde versie uit. Deze versie had weinig om het lijf en de figuurtjes waren zo mogelijk nog lelijker, maar de film was een grote box-office hit in de VS.
De populariteit van de kneuterige Smurfen is één van de grote raadsels van de mensheid. Psychologen menen dat vele mensen zich graag willen identificeren met de binaire belevingswereld van de smurfen. Of dat ze in hun onderbewuste terug willen naar een naïeve oertijd, waar het vocabulaire beperkt was tot elementair gegrom (SCHTROUMPF!) en de sociale verhoudingen geconcentreerd waren rond een “pater familias”(de Grote Smurf) en een wandelend vruchtbaarheidssymbool (de Smurfin).

De Smurf-erven hadden op de opening van de Smurf Store alvast nog een verrassing in petto. Toen het doek van het standbeeld werd weggehaald, bleek de bekende dikneus met frygische muts niet blauw, maar wit te zijn! 

 
Meer info: www.smurfstore.be

L'article en Français au-dessus